Wierzący

W księdze proroka Jeremiasza jest mowa o stanie każdego człowieka: "Najzdradliwsze jest serce nade wszystko i najprzewrotniejsze; któż je pozna?" Apostoł Paweł poświadcza: "Gdyż wiem, że nie mieszka we mnie, to jest w ciele moim, dobre". Taką ocenę wydaje Bóg o sercu człowieka przez Swych wiernych sług. A więc po swym nawróceniu wierzący nadal podlega złym skłonnościom, lecz może go zachować Boża moc, a wszystko, co do życia i pobożności należy, darował przez poznanie Tego, który nas powołał" (2Ptr.1,3). Przeto umacniając się w Panu i w Jego sile oraz pozostając pod kierownictwem Ducha Świętego, możemy się ostać przeciwko wszelkim zakusom ciemności i przynosić owoce nowego życia, życia z Boga (Gal.5,16-25). Choć wierzący ukrzyżował ciało swoje z namiętnościami i pożądliwościami, z powodu jego nieczuwania udaje się duchowi ciemności doprowadzić go do upadku i cielesnego postępowania (1Kor.3,1-3). Jeśli chodzi o współżycie wierzącego i niewierzącego, to pierwszy powinien ustąpić, aby pokój był zachowany z wszystkimi ludźmi (Rzym.12,18). A nawet gdyby słuszność była po stronie wierzącego i poniósłby krzywdę, nie ma jej dochodzić i szukać swej sprawiedliwości u ludzi czy w urzędzie lub w sądzie, ale ma być w tej sprawie doskonały jak jego Ojciec w niebiosach (Mat.5,48). Niech raczej cierpi dla sprawiedliwości jako prawy chrześcijanin (1Ptr.4,16). Często zdarza się, że odrodzony chrześcijanin musi ponosić krzywdę od współwierzących, lecz i wtedy nie powinien szukać sprawiedliwości u ludzi (1Kor.6,1-8), ale przynieść sprawę Bogu, ponieważ byłoby to nie zaparcie samego siebie, lecz obstawanie przy swym zdaniu, swej racji. Często znajdujemy się w sytuacjach, w których chcemy postąpić według Słowa Bożego, a jednocześnie nie zrazić do siebie otoczenia. Pewni wierzący stosują się całkowicie do Słowa Bożego, czynią tak, jak ono wskazuje, bez żadnych zastrzeżeń. Inni znów, nie chcąc zrazić do siebie otoczenia, zajmują stanowisko niezdecydowane. Kiedy zastanowimy się nad tą sprawą w świetle Pisma Świętego, to bezwzględnie pierwszym musimy przyznać słuszność! W Psalmie 112 znajdujemy słowa "Stateczne serce jego ufa w Panu", a następnie: "Umocnione serce jego nie boi się". A więc ciągłe postępowanie według Słowa Bożego, nie oglądanie się na człowieka jest w Piśmie Świętym określone jako stateczność, niezłomność serca, możemy także zastąpić te słowa następującym wyrażeniem wziętym z listu do Hebrajczyków - mężne poczynanie (roz.11,27)

Zdarza się, że w rozważaniu Słowa Bożego wierzący idą na kompromis, lecz gdy to czynią, wtedy ujmują powagi Słowu, nie są mocni w wierze. Gdy chodzi o Słowo Boże, jesteśmy na świętym miejscu, a tam nie może mieć miejsca żaden kompromis. Apostoł Piotr zaznacza: "Jeśli kto mówi, niech mówi jako wyroki Boże" (1Ptr.4,11). Wierzącego powinny charakteryzować: stanowczość, stateczność, męstwo, powaga, cnoty Ducha Świętego, o których mówi apostoł Piotr w 2 liście 1,3-7. Pismo daje wskazówki co do zgodnego postępowania braci wobec "domowników wiary" (Ga1.6,10), którzy w swym uporze nie przyjmują upominania (Heb.12,5; Przyp.3,11). Jak dobrze, że mamy miejsce, na którym każdy wierzący może się oprzeć "... a każdy, kto miłuje Tego, Który go zrodził, miłuje też tego, który się z Niego narodził" (1Jn.5,1). Z pomocą Pana chciejmy owo miejsce ściśle rozpatrzyć. Miłość nie zawsze objawia się w taki sposób, jak powinna. Mamy i musimy miłować braci, ale nie ich światowe i cielesne usposobienie. Nasza miłość może się nieraz okazać w upomnieniu, wykonaniu karności, a nawet przez zerwanie wszelkiego obcowania. Przede wszystkim musimy urzeczywistniać uczucia braterskie, jak przyjaźń, serdeczność, bliskość, jedność, zgodność, zaufanie (1 Ptr. 1,22; 2,17). Lecz oznacza to też, że jeśliby ktoś usiłował spowodować rozdzielenie, np. zgromadzał wkoło siebie ludzi, to takiego stanowczo odrzucimy (Tyt.3,10). Jeśliby zaś ktoś nie przynosił nauki Chrystusa, wtedy takiego nie pozdrawiamy i nie przyjmujemy w dom, ponieważ zabrania nam tego Słowo Boże (2 Jn.6-11). Naturalnie takich, którzy przynoszą błędne i fałszywe nauki, nie mamy uważać za braci ani za wierzących według Pisma (Rzym.l6,17-19). Unikamy wierzących, którzy służą ku zgubie braci (1Jn.5,2; Juda 23). Nasza miłość braterska sprawia w nas nienawiść do szatana i jego narzędzi, chociaż ktoś z nich dłuższy czas mógł być uzdolniony i szanowany jako sługa Pana. "Przeto nie śpijmy jak inni, lecz czuwajmy i bądźmy trzeźwi" (1Tes.5,6). "Czuwajcie, trwajcie w wierze, bądźcie mężni, bądźcie mocni. Wszystko niech się dzieje u was w miłości" (1Kor.16,13-14). Apostoł Paweł po wyliczeniu wszystkich darów (1Kor.12) zachęca wierzących, aby starali się gorliwie o większe dary łaski, a on ukaże im o wiele zacniejszą drogę. W następnym rozdziale wylicza wśród nich miłość jako jeden z największych darów. "Miłość jest cierpliwa, jest dobrotliwa, miłość nie zazdrości, miłość nie czyni się wielka, nie nadyma się; nie zachowuje się nieprzyzwoicie, nie szuka swoich rzeczy, nie rozgorycza się, nie myśli złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, ale się cieszy z prawdy; wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa (nadzieja), wszystko cierpi". Godne jest uwagi, że dar a wewnętrzny stan człowieka to dwie różne sprawy. Saul, król izraelski, który później został odrzucony, znalazł się "wśród proroków"; wieszcz Balaam mógł błogosławić Izraela, lecz został zabity wraz z wrogami Izraela, chociaż pragnął umrzeć śmiercią sprawiedliwych; Kaifasz, najwyższy kapłan, prorokował, iż i Żydom jest pożyteczne, aby jeden człowiek umarł za lud i wydał Jezusa na śmierć; Judasz działał z uczniami, a mimo to zdradził swego Pana i Mistrza. "Umocnij kroki moje ... by nie zachwiały się nogi moje. Ja, ja Cię wzywam ... Strzeż mnie jak źrenicy oka, pod cieniem skrzydeł Twoich ukryj mnie... Wyrwij mię od ludzi ręką Twoją, o Panie, od ludzi tego świata, których udziałem jest tylko to życie ... Ja, ja w sprawiedliwości oglądam oblicze Twoje; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności Twojej" (Ps.17,5-8;14-15).

J. N. Darby

 

Chciał(a)bym przesłać ten artykuł pocztą elektroniczną na adres:

Moje imię i nazwisko:

 

Wersja HTML Copyright (c) 1999 Czytelnia Chrześcijanina